سَرَک کشیدن در زندگی دیگران:مجاز یا غیرمجاز؟محمود سلطانی سرک کشیدن در زندگی خصوصی دیگران(مردم در زندگی مقامات، مقامات در زندگی مردم)، آیا مسأله این است؟ جامعهای درست کرده و در آن بسر میبریم با جمعیتی انبوه  و در عین حال بیکار. بیکار، برای پرداختن به موضوعاتی که در ظاهر اهمیتی ندارند: فرزند فلان کس در آمریکا زندگی میکند. بهمان، کارت زندگی در آمریکا دارد. و تازهترین آن هم اینکه، دیگری از مقامهای مملکت، سیسمونی نوهاش(یا هر چه)، از تولیدات اجانب و در کشور همسایه خرید میشود.موضوعاتی که، در میان انبوه مسایل و مشکلات کشور، نه وزنی باید داشته باشند و نه رنگی. پس چرا هر بار که نمونة کوچکی از خلوت زندگی مقامات آشکار میشود، خبر آن نقل محافل میشود و فضای عمومی کشور را فرا گرفته و گاهی هم آن را ملتهب میکند؟ مردم که براستی بیکار نیستند، چرا چنین میشود؟ واقعیت این است که واکنش مردم به اینگونه رخدادها پیام نهفتهای برای مقامات دارد که صد البته برای خودشان آشکار است اگر چه به روی مبارک نمیآورند. و گرنه آری، زندگی خصوصی هر کسی، فارغ از هر جایگاه اجتماعی که دارد، مختص خود اوست.در شرایطی که مقامات کشور شعارها و ادعاهایشان گوش فلک را کر کرده، بیشتر و پیشتر از کار مملکتداری و مدیریت امور جاری و مهم کشور، به تک تک مردم و کار و رفتار و همه چیز و همه کس آنان، نه تنها کار دارند بلکه، گیر میدهند و حتی برخورد میکنند، چطور مردم نباید یا نمیتوانند کارهای مغایر با ادعاهای مقامات را «زیر نظر» داشته باشند؟ آری، فقط زیر نظر داشته باشند، و حساسیت نشان بدهند؟! مردمی که هیچ ادعایی بیش از آنچه مینمایند ندارند، اگر هم داشته باشند تریبونی ن

*دلیل* یا رب من اگر كه ناسپاسي كردمیا لال شوم، کار سیاسي كردمگر خلق خدا و كارشان را درگيردر پيچ و خم بوروکراسی کردمراه كج  اگر  نشان  مردم  دادميك را نَوَد و  هزار را سي كردمحق همه زنان و فرزندم راگر خرج رفیق و همکلاسی کردمبر جسم کسی فشار  اگر آوردم،در روح کسی ، كار اساسي كردمدر مجلس جشن ديگران گر زاري،در مسجد اگر رقص حماسي كردمآنجا كه بنا به غسل ترتيبي بودبا عِلم به آن، من ارتماسي كردمپرونده حبس مفسدان را در ماستمالیده و حبس جالباسی کردماز کیسه این جماعت بیچارهتمرین فنون دیپلماسی کردمفامیل معلمم اگر طوسی بودیادش همه جا به نام یاسی کردمآگاه ز فن شاعری، در این بیت،گر قافيه را، بهعمد، «عاصي» كردمای کاش که قافیه کفایت می کردتا فاش کنم دگر «چه» را «چی» کردماينها همه را  نه  از سرِ  نادانييا ضعف سواد و بيحواسي كردماَسناد و مداركش همه موجود استطبق  نظر  كارشناسي  كردمویراسته ۲۵۸۱

شادی پای گذاری نوه ام به جهان خاکی

هم اکنون نگاشته شد

* نیایش نخستین برای خواندن در گوش جان نوزادان ایران زمین*
 آفریدگارا
از نوزادی که به ما دادی سپاسگزاریم. راهنمایمان باش تا پرورنده ی شایسته ای برای او باشیم.  خودت ، ما و او را به پندار نیک، کردار نیک و گفتار نیک بیارای و از هر چه زشتی، پلیدی، کژی و  آسیب های زمینی و آسمانی است، دور نگاه دار ای پروردگار مهربان.